Komodo eiland in Indonesië blijft een jaar lang verboden gebied voor toeristen. Reden is de bescherming van de zeldzame komodovaranen (Varanus komodoensis).

Indonesië zet zijn 'drakeneiland' Komodo een jaar lang op slot. Het eiland ten oosten van Bali, waar duizenden komodovaranen hun thuis hebben, blijft in 2020 in principe een volledig jaar verboden gebied voor toeristen. Dat heeft de regering in Jakarta laten weten.

De dieren worden tot drie meter lang en meer dan 70 kilogram zwaar. De grootste hagedis ter wereld doodt dieren op een bijzondere manier, met gif dat ook dodelijk is voor de mens. Maar ondanks hun vrij agressieve reputatie zijn aanvallen op mensen zeldzaam. Vanwege hun donkere verschijning worden de varanen ook Komodo-draken genoemd. Er leven er zo'n 5.000 op het eiland.

Momenteel bezoeken ongeveer 10.000 mensen per jaar Komodo. Van de sluiting zou gebruikgemaakt worden om nieuwe bomen aan te planten.
Bron: Belga

 

Tussen het oude plastic in het Oceanic Plasticarium in het Tropenmuseum zwemmen geen vissen. Het tijdelijke aquarium wil bezoekers aan het denken zetten over de plasticsoep in de oceanen. In het aquarium drijven allerlei soorten wegwerpplastic. Dit afval is door een boot van Greenpeace uit de Grote Oceaan gehaald.

Tropenmuseum, Linnaeusstraat 2, Amsterdam (NL)

              In een kubusaquarium met ribben van 1,4 meter ziet de bezoeker de Grote Oceaan met afval, maar zonder vissen.
 

Canadese biologen hebben een organisme ontdekt dat chlorofyl kan produceren, maar niet aan fotosynthese doet.

Wie bladgroen zegt (of chlorofyl), zegt fotosynthese. Toch zijn er organismen mét bladgroenkorrels die er niks mee aanvangen.

Koraalriffen zijn hotspots van biodiversiteit. In en op de riffen leven duizenden verschillende dier-, planten- en schimmelsoorten in symbiose met elkaar. Een van de (in aantal) belangrijkste bewoners zijn de ‘corallicoliden’, eencelligen die behoren tot dezelfde familie als de malariaparasiet.

Canadese biologen hebben nu ontdekt dat de eencelligen, net als tal van (andere) bacteriën zoals cyanobacteriën en blauwalgen, over bladgroenkorrels beschikken (ook wel chlorofyl genoemd). Die vormen de kern van het fotosynthesemechanisme waarmee planten – en dus sommige micro-organismen – zonlicht en CO2 omzetten in voedingsstoffen, met als ‘uitstoot’ zuurstof.

Het bizarre is dat de corallicoliden helemaal niet aan fotosynthese blijken te doen. Integendeel, in plaats van hun energie uit zonlicht te halen, doen ze zich te goed aan de vele microscopische nutriënten die rondzweven in en rond de koraalriffen, die hun thuis vormt.

Nog vreemder is dat ook het DNA van de eencelligen volledig is uitgerust voor fotosynthese. Ze beschikken over alle benodigde genen. Klaarblijkelijk hebben die – en het verbonden chlorofylapparaat – dus nog een andere nuttige functie dan de fotosynthese. Welke functie dat dan mag zijn, daar hebben de onderzoekers het raden naar.
Bron: Eos Wetenschap


 

Yangtze-weekschildpad
De Yangtze-weekschildpad behoort tot de grootste zoetwaterschildpadden ter wereld. Ooit was de soort wijdverspreid in China en Vietnam, maar tegenwoordig zijn ze met uitsterven bedreigd. Er zouden zelfs nog maar enkele exemplaren overblijven en de kans is dan ook groot dat ze binnenkort niet meer zullen bestaan. Dat is te wijten aan de consumptie van hun vlees en eieren door de lokale bevolking.

Madagaskarschildpad

Dit is de zeldzaamste landschildpad ter wereld. Er leven er nog circa 300 op Madagaskar. Ze worden ernstig bedreigd door stropers. In 2013 werd 10% van de overgebleven populatie in een handtas van een stroper teruggevonden.

De yangtze-weekschildpad is een schildpad uit de familie weekschildpadden. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1873. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Oscaria swinhoei gebruikt.

De madagaskarschildpad is een schildpad uit de familie landschildpadden. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Léon Vaillant in 1885. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo yniphora gebruikt.
 
 
 
Zoo Antwerpen heeft 132 kwastvinsnoeken gered van de dood. De roofvissen waren met een legaal transport onderweg van Afrika naar Azië maar de dieren strandden op de luchthaven van Zaventem. De inspecteur-dierenarts oordeelde dat er zo snel mogelijk een oplossing moest komen voor de vissen. In overleg met de diensten Dierenwelzijn van de Vlaamse overheid besliste Zoo Antwerpen de vissen op te vangen.

De vissen kwamen uit Kameroen en waren onderweg naar Azië. “De verpakking was initieel volgens de normen”, zegt Philippe Jouk, marinebioloog bij ZOO Antwerpen. “Maar omdat de dieren al zo lang onderweg waren, was het water erg vervuild en bevatte het bijna geen zuurstof meer.” Door een administratief probleem strandde het transport in Brussel in plaats van via de luchthaven van Frankfurt door te vliegen. De vertraging zorgde ervoor dat het water waarin de vissen vervoerd werden zo vervuild raakte dat de dieren het niet zouden overleven.

Daarom besliste de Zoo om de 132 kwastvinsnoeken op te vangen in het quarantaine-gedeelte van het Aquarium. Van de roofvissen, tussen 20 en 30 centimeter groot, was op de luchthaven van Zaventem afstand gedaan door de eigenaar. “In onderling overleg werd beslist de dieren in ons Aquarium op te vangen”, gaat Jouk verder. “Wij proberen de overheid altijd te helpen met onze expertise en ervaring. Het ging hier om een legale handel van niet-bedreigde vissen. Er is snel gehandeld in functie van het welzijn voor de vissen.”

Goed onderzoeken

“Vissen uit Afrika worden eerst in quarantaine gehouden”, legt Jouk uit. “Dat is de normale procedure. De kans bestaat dat ze parasieten hebben.” Twaalf dieren overleefden het op de luchthaven al niet. “De 132 vissen die hier arriveerden, zijn allemaal in leven en worden goed verzorgd. Sommigen beginnen al te eten.” Ze worden onderzocht door onze dierenarts en zodra de vissen gezond blijken, worden ze aan andere aquaria in Europa aangeboden. Daarvoor worden al de eerste contacten gelegd. “We hebben de soort zelf niet en houden er een tiental in onze collectie. Het spreekt voor zich dat we er geen 132 kunnen houden.”

 

 

Aquarium met een aanraakbassin, haaien, zeeleeuwen, pinguïns en een tropische lagune met kleurrijk koraal.
Adres: Boulevard Sainte-Beuve, 62203 Boulogne-sur-Mer, Frankrijk
 

Achter een glaswand van 5 meter hoog en 20 meter breed kan je duizenden dieren van dichtbij observeren. In het gigantische aquarium met 10.000 m3 water leven grijze haaien, mantaroggen, adelaarsroggen en grote scholen vissen.
Je wandelt door een 18 meter lange onderwatertunnel terwijl vissen als acrobaten om je heen zwemmen. Het is als een tocht in het hart van de oceaan, een ontmoeting met het leven in de diepzee. Ronduit betoverend!

Het belang van de zee voor de mens
Tijdens een bezoek aan Nausicaá zijn woorden als duurzaamheid, natuurbescherming en diversiteit nooit ver weg. “De zee belangt ons allemaal aan” is de boodschap van Nausicaá. Vandaar dat een bezoek aan het schitterende complex niet alleen mooi of spannend is maar ook een educatieve betekenis heeft. “Het Leven in de Vijf Oceanen van onze planeet” is veel meer dan een show want bezoekers wordt ook gewezen op verantwoord toerisme, bijvoorbeeld in relatie tot koraalriffen, op het belang van de oceaan voor het ecologisch evenwicht en op de klimaatopwarming. Langs het parcours van het bezoek worden brandend actuele vragen beantwoord: wat is het broeikaseffect, wat zijn de gevolgen van de enorme CO2 uitstoot, wat kunnen we doen?
Via informeren tot bewust maken
In Nausicaá is er geen sprake van doemdenken in verband met het milieu, in het bijzonder de zeeën en oceanen. Nausicaá toont op een attractieve manier en voor klein en groot toegankelijk, de pracht, de grootsheid en de oneindigheid van de oceanen. Onder de noemer ‘Over kusten en mensen’ maak je kennis met de wereld van de zeeleeuwen en de pinguïns, met de kusten, de kustbewoning en de ecosystemen, met de koralen, het plankton en de kwallen. Het is de schitterende scenografie van Nausicaá die alles nog mooier en boeiender maakt. Na het bezoek kan je lang nagenieten en heb je maar één wens: laat dit niet verloren gaan want de biodiversiteit is de basis van het leven op onze planeet.

 

 

Een 2 meter lange maanvis is aangespoeld op een strand in Californië. Het is de eerste keer dat deze specifieke soort is gezien bij de kust van de Verenigde Staten, meldt Het Laatste Nieuws.


Personeel van het Coal Oil Point reservaat in Californië plaatste de foto van de paar honderd kilo wegende vis op sociale media. In de eerste instantie dachten zij dat het een gewone maanvis (Mola mola) was, die vaak voorkomt in de Amerikaanse zeeën. Het blijkt te gaan om de zogenoemde Hoodwinker sunfish (Mola tecta), een zeldzame soort die in 2014 in Nieuw-Zeeland voor het eerst werd ontdekt door de Deense Marianne Nyegaard.

De Hoodwinkler sunfish is de grootste van de maanvissen en kan tot 3 meter lang worden. De vis werd eerder alleen in Nieuw-Zeeland, Australië, Chili en Zuid-Afrika gezien. Nu spoelde hij aan op een strand aan de andere kant van de wereld.

 

Onderzoekers hebben een wel heel bijzondere spin ontdekt. Zo duikelden ze in de binnenlanden van Angola een tarantula met een eigenaardige hoorn op zijn rug op. “Geen enkele andere spin ter wereld heeft een soortgelijk uitsteeksel,” schrijven de onderzoekers in hun studie. De nieuw ontdekte spin heeft de naam Ceratogyrus attonitifer gekregen.

 

Ceratogyrus attonitifer
De naam is erg toepasselijk en verwijst naar de verbazing van de auteurs toen ze de opmerkelijke spin ontdekten. De naam is afgeleid van het Latijn; attonit- betekent “verbazing” of “fascinatie”, en het achtervoegsel -fer “drager van”. Hoewel de spin behoort tot de gehoornde baviaanspinnen, zijn zijn soortgenootjes niet uitgerust met zo’n imponerende hoorn.

Hoorn
Wat de functie van de hoorn precies is, weten de onderzoekers niet. Wel kunnen ze een aantal verschillen aanwijzen met de hoorn van de baviaanspinnen. Zo is de hoorn van laatstgenoemde vaak kort en hard, terwijl de Ceratogyrus attonitifer over juist een zachtere en langere hoorn beschikt.

Gedrag
De onderzoekers stuitten tijdens hun expeditie op verschillende vrouwelijke exemplaren in de miombo-bossen in het midden van Angola. De spinnen verbergen zich gedurende de dag vaak in holen maar zijn soms ook in open zand te vinden. De inheemse bevolking van het gebied kon de onderzoekers nog wat meer vertellen over de bijzondere spin. Zo staat deze bij de plaatselijke stammen bekend als ‘chandachuly’. De spin jaagt op insecten en de vrouwtjes nemen liever al bestaande holen over dan dat ze zelf een nieuwe graven. Het gif zou niet gevaarlijk zijn voor mensen, al zijn er wel een aantal gevallen bekend waarbij slachtoffers aan geïnfecteerde beten overleden; waarschijnlijk als gevolg van slechte medische toegang.

De onderzoekers concluderen dat de ontdekking van de nieuwe baviaanspin uit Angola niet alleen het verspreidingsgebied van deze familie uitbreidt, maar dat het ook laat zien hoe onontdekt de regio eigenlijk nog is. “De ontdekking van de spin illustreert het algemene gebrek aan data over de biodiversiteit van Angola,” stellen de onderzoekers. “Het benadrukt het belang van het verkennen van dit soort gebieden.”

bron: scientas.nl

 


Dit wordt een eenmalige belevenis en jij kan erbij zijn!
Heldere junglerivieren, veel interessante vissoorten, inheemse dorpjes en aquaristisch onderzoek zijn de ingrediënten van deze spannende JBL expeditie die einde januari – begin februari 2021 plaatsvindt.

 

Tien dagen lang zullen vier teams van 8 personen vanuit het oord Inirida per boot afwisselend naar de diverse leefruimtes gaan.

We overnachten bij de inheemsen die ook onze maaltijden klaarmaken. Het eten zal smakelijk en meestal ook dood zijn. McDonalds is niet in de buurt! We zullen volledig in het dorpsleven van de inheemsen integreren en een intens inzicht in hun leven krijgen.

Maak van deze kans gebruik en meld je aan. Lees alles over deze expeditie op de website van JBL. (https://www.jbl.de/nl/expedities)

 

Eind dit jaar is het in Vlaanderen verboden om reptielen te houden die niet op de positieflijst staan. Minister Ben Weyts publiceerde de lijst met terrariumdieren die nog mogen gehouden worden. Van de bijna 11.000 reptielensoorten (http://www.reptile-database.org) mogen  in de nabije toekomst nog 442 soorten gehouden worden waaronder bv Boa constrictor, Koningspython, Baardagaam...

De lijst moet nog goedgekeurd worden in het parlement, maar daar verwacht de minister weinig tegenstand. (Persconferentie op 5 februari 2019).

TERRA VZW steunt deze lijst voor 100% omdat deze in nauwe samenwerking en door constructief overleg met alle betrokken partijen opgesteld werd.

Overheidsformulieren en links:

Positieve lijst.
(Alle soorten die op de positieve lijst staan.)

Dynamische lijst.
(Voor alle reptielen die niet op de positieve lijst staan heeft men deze procedures uitgewerkt.)

Advieswijzer 28.11.2018
(Dit is de publicatie van de Vlaamse overheid over het geleverde werk)
 

 

 

Voor het eerst in de geschiedenis zijn er epaulethaaitjes geboren. Een epaulethaai is een heel speciale haaiensoort. Het is één van de enige vissen die over de bodem kan lopen op zijn vinnen. De vis kan zelfs kleine stukjes land overbruggen om zich van de ene getijdenpoel naar de andere te verplaatsen.

Wilfried Van der Elst en een kleine epaulethaai

Ze zijn met z’n drieën, de kleine epaulethaaitjes. En dat is groot nieuws want nooit eerder in de geschiedenis van de ZOO Antwerpen werden er epaulethaaitjes geboren. Dit type haai is geen bedreigde vissoort, maar het succesvol kweken met tropische zeevissen is een uitdaging. De ZOO heeft al langer epaulethaaien, maar de groep was nooit groot genoeg om een degelijke kweek mee op te starten. Voorlopig zit er één volwassen haai in het aquarium dat voor het publiek zichtbaar is, maar die leeft nogal verborgen. “Als we er meer hebben van eigen kweek, kunnen we ze ook mooi in het showaquarium tonen,” vertelt Wilfried, verzorger in het Aquarium. De kleintjes zijn ongeveer tien centimeter groot en kruipen nog even rond in het aparte bassin, tot ze groot genoeg zijn om de andere vissen in één van de zeewateraquaria te vergezellen in de grote zaal van het Aquarium.

Wandelende haai
De epaulethaai heeft bovendien een uitzonderlijk talent. Want deze haai is één van de zeldzame haaiensoorten die op zijn vinnen kan wandelen. De haai komt hoofdzakelijk voor in de ondiepe, tropische wateren rond Australië en Papoea-Nieuw-Guinea. De vis scharrelt er graag rond in getijdepoeltjes op zoek naar voedsel, zoals krabbetjes en kleine vis. Als het oceaanwater zich bij eb terugtrekt, raken de poeltjes geïsoleerd of vallen ze droog. De epaulethaai kan tot een meter lang worden.

“Voor de epaulethaai is dat geen probleem. Als zo’n poeltje droogvalt, schakelt de vis z’n vitale organen uit om zuurstof te sparen en neemt als het ware de vliegtuigmodus van een mobiele telefoon aan. Zo kan het dier tot wel een uur lang probleemloos op het droge overleven. Als het echt nodig is, kruipt de haai over de stenen en het koraalrif naar een diepere poel. Het dier gebruikt daarbij z’n borstvinnen als poten,” weet Wlfried.

Naam
Ondanks het talent heeft de haai zijn naam gekregen omwille van een ander karakteristiek kenmerk. “Epauletten zijn de gekende schoudervullingen in jassen. De epaulethaai heeft achter de borstvinnen een grote wit omzoomde zwarte vlek die wat doet denken aan zo’n epaulet op een militair uniform. De vlek, ook wel eens een oogvlek genoemd, zit er om roofvissen te misleiden,” aldus Wilfried.

video: https://www.youtube.com/watch?v=2uS1eLPIHCY

 

Driehonderd koralen, anemonen en vissen uit Burgers' Zoo vertrekken vandaag naar Engeland. De Arnhemse dierentuin doet ze cadeau aan het London Aquarium en Chester Zoo.

Burgers' Zoo heeft de koralen zelf gekweekt in een bassin van 750.000 liter water. Dat ging zo goed, dat het koraal nu 'gesnoeid' moet worden. En dus besloot de dierentuin een deel van het koraal weg te geven aan de Engelsen.

 

Koralen ruziën met elkaar

"Als koralen te dicht tegen elkaar aan groeien gaan ze 'ruziën' en elkaar negatief beïnvloeden", vertelt Burgers' Zoo-bioloog Max Janse. Hij is trots dat hij nu een deel kan afstaan en dat het koraal straks op meerdere plekken in Europa te zien is.

Europese dierentuinen hebben nog geen officiële kweekprogramma's voor koraal, maar wisselen onderling wel koraal uit. "Als wij ons koraal aan Engeland geven, betekent dat dat die dierentuinen hun koraal niet meer uit het wild hoeven te halen. En als ik zie hoe slecht het is gesteld met dat natuurlijke koraal, is dat extra belangrijk", vertelt Janse.

Vandaag wordt het koraal samen met medewerkers van Sea Life Londen op transport gezet. En dat is nog best spannend, vertelt Janse. "Dit is de eerste keer dat we zoveel koraal in één keer gaan vervoeren. Het koraal is erg kwetsbaar en lastig om in leven te houden." Ieder stuk koraal wordt daarom apart verpakt in een zak met water en zuurstof.

In Engeland staat vervolgens al een bassin met een basis klaar. Die basis wordt gevormd door steenkoralen, die een stevig kalkachtig skelet bouwen waar het Arnhemse koraal zich aan kan hechten. In Londen komen uiteindelijk 170 steenkoralen en 90 zachte koralen terecht, in Chester Zoo gaat het om 10 koralen en 10 zeeanemonen.