HOE GAAT MEN TE WERK OM GLAS VAN 5 MM DIKTE TE SNIJDEN?

Misschien lukt het de eerste keer niet. Maar al doende leert men. Leg de glasplaat vlak op een tafel met een stuk isomo (tempex) eronder. Teken de maat op het glas en leg een rechte lat langs de maat. Hou rekening met de snij-afstand van de glassnijder (= ongeveer 2 mm), ga met een vodje dat een beetje in petroleum of terpentine is gedrenkt, even over de plaats waar de kras zal komen en kras ( lees rol) met de glassnijder langs de lat. Houd, terwijl je snijdt, de glassnijder ongeveer 90° t.o.v. de glasplaat en druk regelmatig. Leg daarna het glas met de krasnaad op de rand van de tafel en ‘knik’ de glasplaat in tweeën. Het is dus glas ‘krassen en breken’ i.p.v. snijden.

Terug naar de vragenlijst  

 

KALKWATER OF KALKREACTOR: WELK SYSTEEM VERDIENT DE VOORKEUR VOOR EEN GOEDE GROEI VAN STEENKORALEN?

De systemen van kalkvoorziening zijn te lezen in een uitgebreid artikel van M. Beyens (AZAC). Voor- en nadelen van zowel kalkwater als een kalkreactor komen in deze bijdrage uitvoerig aan bod. Beide systemen voldoen in principe, want er zijn voorbeelden van goed functionerende rifaquariums met zowel de ene als de andere vorm van kalkvoorziening. De auteur vat op 't einde van zijn relaas de betwiste keuze samen als volgt: Heeft men weinig kalkalgen en steenkoraal dan is het gebruik van kalkwater aangewezen. Heeft men echter veel steenkoraal, kalkalgen, tridacnia's e.a. kalkverbruikers, zal men een kalkreactor gebruiken. Een calciumgehalte van 400 mg/liter is zeker nodig. Regelmatig bijkomend gebruik maken van kalkwater indien men werkt met een kalkreactor kan geen kwaad, kalkwater zal ook organische zuren deels neutraliseren.
De HE-redactie is in het bezit van het volledige artikel en kan op aanvraag worden geraadpleegd.

Terug naar de vragenlijst  

 

HOE GAAT MEN TE WERK OM AQUARIUMVISSEN TE CONSERVEREN?

Het “op sterk water” zetten van vissen is niet zo eenvoudig. Het prepareren gebeurt in drie vloeistoffen waarvan de derde de bewaarvloeistof is. Eerst wordt de vis gefixeerd in een oplossing van 200 ml formaldehyde 35-40%, 1000ml gedistilleerd water, 15gr kaliumnitraat en 30gr kaliumacentaat. Daarna tot het optimaal verschijnen van de kleuren, doch niet langer dan 5 uur, in een bad van 70-90% ethylalkohol. Uiteindelijk belandt de vis in een derde oplossing bestaande uit 200ml gedistilleerd water, 220gr kaliumacetaat, 400ml glycerine en enkele kristallen thymol. In dit mengsel kan hij jaren bewaard worden alhoewel de kleuren stilaan zullen verdwijnen. Naargelang de grootte van de vis neem je een grondig gereinigde bokaal (augurken...ajuintjes...) waarin je eerst de vis en dan de vloeistof doet. Giet de bokaal vol tot aan de rand, schroef het deksel goed vast en noteer gegevens voor later op een etiket.

Terug naar de vragenlijst  

 

WAT ETEN WANDELENDE TAKKEN?

Wandelende takken zijn best een beetje kieskeurig wat eten betreft. Ze eten niet alles wat groen is. Wel eten ze o.a; de bladeren van klimop, liguster, braam, roos en framboos. In de winter hoeft voedsel dus geen probleem te geven omdat klimop en braam dan ook nog blad hebben. De voertakken kunnen het best in een smal halzig flesje gezet worden zodat de dieren niet in het water kunnen verdrinken. Is zo’n flesje niet voor handen, dan kan een te wijde hals afgesloten worden met een propje watten. Regelmatig moeten de takken worden ververst. Als de bladeren bijna zijn opgegeten zet je een potje met nieuwe takken naast de oude. De volgende dag zullen de meeste takken overgewandeld zijn. Hoewel de volwassen dieren maar weinig drinken is het toch verstandig om regelmatig met een bloemenspuit de voertakken nat te sproeien. Zeker op warme zomerdagen hebben wandelende takken meer behoefte aan water. Af en toe kan een stukje appel er bij gegeven worden.

Terug naar de vragenlijst  

 

WAT VERSTAAT MEN ONDER REDOXPOTENTIAAL?

Het begrip redoxpotentiaal is een samenstelling uit drie termen, namelijk reductie, oxydatie en potentiaal. Onder reductie verstaan we de zuurstofafgifte, waterstofopname en elektronenopname. Oxydatie is het tegengestelde, dus het opnemen van zuurstof en het afgeven van waterstof en elektronen. Potentiaal laat zich hier het beste als ‘vermogen’ vertalen. Een hoog redoxpotentiaal betekent dus een vermogen tot oxydatie en een laag redoxpotentiaal een vermogen tot reductie.Een hoge redoxpontentiaal leidt tenslotte tot een volledige mineralisatie van alle dode, afbreekbare organische stoffen en is dus typerend voor zeer zuiver water, bijv; een bergbeek of een koraalrif. Omgekeerd resulteert een lage redoxpotentiaal opeenhoping van rottingsproducten, zoals ammoniak en zwavelwaterstof. Zo gedijen, bijv. groene algen bijzonder goed bij een hoge redoxpotentiaal, maar Cryptocoryne-soorten bij een lage redoxpotentiaal..

Terug naar de vragenlijst  

 

IS DE GESLACHTSBEPALING BIJ DE KWEEK VAN VISSEN TE BEÏNVLOEDEN?

Dat bepaalde vissen van geslacht kunnen veranderen is algemeen bekend, maar beinvloeding bij de kweek is nog iets anders.Volgens een bijdrage die verscheen in het Amerikaanse aquariumblad ‘Tropical Fish Hobbyist (feb’79) kan de pH van het aquariumwater bij bepaalde vissoorten van invloed zijn op de geslachtsbepaling. Een pH van 7,2 tot 7,4 werd in verband gebracht met een groot aantal vrouwelijke platy’s in verhouding tot de mannelijke. In datzelfde rapport werd beweerd dat bij een pH van 6,4 tot 6,6 de sextest uitkwam op 1/1. Het is ook bekend dat men in sommige kwekerijen in Z-O Azie kunstgrepen toepast om bv. alleen maar mannetjes te verkrijgen, maar of dit gesjoemel ook voor de doorsnee liefhebber is weggelegd is ons niet bekend.

Terug naar de vragenlijst  

 

ZIJN ER NAAST DE BEKENDE SCALARE EN DE PRIJZIGE ALTUM NOG ANDERE PTEROPHYLLUM-SOORTEN ?

Ondanks de vele variëteiten van de scalare die we (wel of niet) al kennen en is er toch nog een andere Pterophyllum-soort. In de aquariumliteratuur komen namen voor zoals Pterophyllum leopoldi en Pterophyllum dumerilii. Met deze twee namen wordt wel dezelfde vis bedoeld maar er is klaarblijkelijk onenigheid onder de wetenschappers welke nu de juiste naam is. P. dumerilii is genoemd naar de Franse ichtyoloog A.C.M. Duméril. Volgens andere wetenschappers zou reeds in 1962 een exemplaar gevangen zijn door onze toenmalige vorst, Leopold III, samen met de Belgische ichtyoloog J.P. Gosse. Leopold III was een verwoed aquariaan en visser, wat vele foto’s waarop hij met een grote snoek of karper staat afgebeeld bewijzen. Zo onstond dus de naam P. leopoldi. Als koningsgezinde Belgen zijn wij dan ook geneigd deze laatste naam als de enige echte te gebruiken. Hoe ziet er nu deze derde maanvissoort eruit? De opvallendste kenmerken van deze vis zijn: de zwarte afgeronde vlek in de vierde dwarsband onder de rugvin, een minder hoog lichaam en omdat de inkeping in het voorhoofd zoals bij de twee andere soorten ontbreekt loopt het voorhoofd recht. Zijn biotoop is volgens de geraadpleegde  literatuur, zeer klein.

Terug naar de vragenlijst  

 


IS ER EEN OPLOSSING MOGELIJK VOOR DE CONDENSVORMING OP DE VOORRUIT VAN EEN PALUDARIUM?

Een hoge luchtvochtigheid en een hogere temperatuur binnen in het paludarium  dan er buiten geven, tot grote  ergernis van de bezitter, aanleiding tot storende condensvorming op de voorruit. In de cursus "Praktisch Aquarium houden" werd destijds (januari '87) bij de Zilverhaai een volledige les van drie uur aan het paludarium gewijd. Van deze les is een syllabus opgesteld door de lesgever L. Van Der Klugt. De volledige cursus is samengebundeld in een driedelig boekwerk en is natuurlijk beschikbaar in de Zilverhaai-bibliotheek. In boek nr 422  (en ook in nr 425)  is dit lesonderwerp terug te vinden als les 20 en op blz 8 hiervan is een anti-condenssysteem beschreven. Daarnaast is er in de clubbiliotheek nog boek nr 257 "Het Paludarium", waarin mogelijk ook aandacht is besteed aan dit fenomeen.

Terug naar de vragenlijst  

 

HOELANG MAG DE POMP VAN EEN AQUARIUM STIL STAAN OM TE VOORKOMEN DAT PAS GEVOERDE WATERVLOOIEN IN DE FILTER WORDEN GEZOGEN?

De filterpomp stil zetten wordt in principe steeds afgeraden. De bacteriën in de filter, die voor de afbraak van organisch vuil zorgen, hebben zuurstof nodig. Door de filterpomp wordt samen met het water ook in de filter zuurstof aangevoerd. Wanneer nu de filterpomp wordt stilgezet raakt de beschikbare zuurstof in de filter snel op en zullen er al bacteriën afsterven. Bij gebrek aan zuurstof treedt in de filter een rottingsproces in werking. Op die manier verstoort men het evenwicht met alle gevolgen van dien. Het water van een goed functionerend aquarium bevat ongeveer 6 mg zuurstof per liter water. Bij dergelijk gezond aquarium de filterpomp een half uurtje stilzetten kan echter weinig kwaad. Maar het risico bestaat dat men na dat half uurtje de pomp vergeet terug aan te zetten. In zo'n geval is men genoodzaakt de filterinhoud te verversen voordat men de pomp terug zal aanzetten.

Terug naar de vragenlijst  

 

WAT VERSTAAT MEN ONDER OSMOSEWATER?

Osmosewater is water dat onder mechanische druk van een pomp door een membraam gedreven wordt en nadat het door een voorfilter van grove onzuiverheden ontdaan is. Het membraam ontrekt alle pesticiden en zouten en bacteriën, (ook de goede) uit het water. Ook de voedingszouten voor de planten verdwijnen op deze manier. Osmosewater wordt door kwekers dikwijls aangewend om met leidingwater te vermengen en op die manier het juiste water trachten te bekomen voor een succesvolle kweek. Ook zeeaquarianen gebruiken osmosewater om het verdampte water terug aan te vullen.

Terug naar de vragenlijst  

 
 
 

KAN MEN ZOETWATERKREEFTJES BIJ VISSEN HOUDEN?

In de afgelopen jaren zijn er regelmatig zoetwatergarnalen geïmporteerd die, op enkele uitzonderingen na, zeer goed in het tropische zoetwateraquarium- en/of gezelschapsaquarium kunnen gehouden worden. Wel moet gezegd worden dat ze lange tijd nodig hebben om te wennen en vooral in felverlichte aquaria zullen ze in de beginperiode nauwelijks te voorschijn komen. Kreeftachtigen zijn dus doorgaans zeer goed in het gezelschapaquarium te houden. Sommige soorten gaan er zelfs spontaan tot voortplanting over. Het spreekt voor zich dat voor kleine garnaaltjes die in een aquarium vertoeven, waarin praktisch geen schuilplaatsen voorzien zijn en waarin ze samen met grotere vissen gehuisvest zijn, slechts een kort leven beschoren is. Daar staat dan weer tegenover dat sommigen van het geslacht Macrobrachium, dat meer dan 200 soorten telt en waar er bij zijn die zelfs 25cm groot kunnen worden (zonder de lange schaarpoten mee te rekenen) op hun beurt een gevaar kunnen vormen voor het visbestand. Het dus belangrijk om eerst informatie in te winnen van de lagere dieren die je samen met vissen wil houden. In Aquariumwereld van mei'89, december’78 en in het juli/aug nummer van ’77 is hierover meer informatie te vinden. Deze nummers zijn allen in de diverse jaargangen beschikbaar in onze clubbibliotheek.

Terug naar de vragenlijst